Partizani po kalon një nga momentet më të vështira që prej rikthimit në elitën e futbollit shqiptar në vitin 2013. Për një klub me histori dhe ambicie si të kuqtë, fakti që kanë barazuar pikën e tyre më të ulët është një alarm që nuk mund të injorohet.

Një fazë për t’u harruar

Deri tani, faza e katërt ka qenë një “shkretëtirë” rezultatesh. Prej shtatë javësh, Partizani nuk e njeh shijen e fitores. Me vetëm 3 pikë të grumbulluara (3 barazime dhe 4 humbje), ky ekip ka arritur të barazojë rekordin negativ të vendosur një sezon më parë gjatë periudhës mes javës 22 dhe 28.

Shifrat që “djegin”: Pse ky vit është më keq?

Ndonëse numri i pikëve dhe ecuria pa fitore janë të njëjta me vitin e kaluar, statistikat e tjera tregojnë një rënie edhe më të thellë:

• Mbrojtja: Vitin e kaluar, gjatë të njëjtës krizë, ekipi pësoi 11 gola. Ky sezon? Plot 16 gola të pësuar.
• Sulmi: Megjithëse kanë shënuar 7 gola (krahasuar me 4 të vitit të kaluar), këto gola nuk kanë mjaftuar për të kompensuar brishtësinë në prapavijë.

Pragu i një rekordi të ri negativ

Historikisht, Partizani nuk ka qëndruar kurrë më shumë se shtatë ndeshje pa fitore që nga viti 2013. Ndeshja e rradhës nuk është thjesht për tri pikë; është një betejë për të mos lejuar që ky sezon të mbetet në histori si viti i rekordit më të zi.

Nëse vitin e kaluar kriza nisi me Veselinoviç dhe u mbyll me Abilaliajn, këtë herë pyetja që mundon të gjithë është: A ka forcë ky grup ta thyejë këtë mallkim, apo do të shohim për herë të parë Partizanin që kalon tetë javë pa triumf?

---

Cili mendoni se është problemi kryesor i Partizanit në këtë fazë: skemat taktike, gjendja psikologjike e lojtarëve, apo pazaret?